Bir zamanlar bir çocuk tanıdım..Henüz altı yaşında..Yazgısı feryadı figan ..mekanı bir çocuk yuvası... ….Ah..Çocuk yıllar yılı aklımdan çıkmayan çocuk...Diğer çocuklar gibi araba ve toplarla niçin oynamaz, ayda yılda bir sizi hatırlayıp da yeni elbiseler getiren ziyaretçilerle niye ilgilenmezsin.?.Oysa etrafına bak..yazgıdaş arkadaşların nasıl da gülümsüyor hiç tanımadıkları gelenlere …Abla …anne..abi….bizi yine ziyarete gelsenize..beni de öpsenize..Bak çikolata getirmişler.Yanında da oyuncaklar..ha..bir de şeker var. Sen..Sen....Sürekli resimdesin .Bir resimde gece ve gün etmektesin….Elinden düşmez hiç kağıdın ve kalemin..Sürekli çizersin..O da ne? ..niye hep aynı resmi yapıyorsun..Hadi bahtın değişmez ama resmini niye değiştirmiyorsun?..Bak günler haftalar geçiyor ..Sen hala aynı resmi çiziyorsun...Bir ev ve tüten bir baca…Koskoca sayfada…Yoksa başka şey resmetmeyi bilmez misin?..Öğretemiyor mu öğretmenin.?.Ahhh. çocuk sormaz olaydım..Yüreğimi ateşlere atmaz olaydım..Geceleri de rüyanda resim mi çiziyon.?.Hem de aynı resmi ha.... ..Aslında zekisin gözlerinden belli.Bilmem ki niye değişmez resminin rengi. .Eğileyim de mi söyleyeceksin..Ahh çocuk ne söyledin niye dedin..Ben sordum ama sen söylemeyeydin..Şimdi kulaklarım duyduklarını ne yapsın gönlüme koysa gönlüm ateşte..Başıma koysa ufalanarak küçülmekte..Ellerim ellerim bunu taşıyamaz ki ayaklarımı sorma onlar saplandığı acıdan çıkamaz ki.Bak yerim dar ..yer gök arasında eziliyorum..Bu bayram olmazsa öbür bayram ha..Annen,baban ve kardeşlerin sıcak evinde soba başında.ha.Bu sizin ev ve soba….başka bir şeye gerek mi yok. Bu mutluluğun resmi ha... Ben şimdi gecelerde nasıl uyuyayım…eve gidip sobayı nasıl yakayım..Anneme ismiyle nasıl çağırayım.. Ne yaptın be çocuk bak değişti.. senin resminin değil ..ama benim hayatımın rengi değişti ...ahh ki ah .Sen de en az benim kadar biliyorsun babanın yeniden dirilemeyeceğini…Çaresizlikler içinde seni, canını yuvaya bırakmış ve yaşam denilen tozlu yollarda kendini rüzgara bırakan biçare annenin hiç gelmeyeceğini……Kardeşlerin kim bilir nerde? Sen de biliyorsun değil mi?..Hiç karşılaşmayabilirsiniz şans gülmezse size….Ahh ateşlerdeyim çıkmaz sokaklarda dipsiz kuyulardayım… Başkalarını bilemem ama ben insanca ağlamaktayım.Gözyaşlarım senin olduğu kadar biçare kendime..Hatta daha çok kendime.Sen çocuktun bir şey gelmez elinden.Ama biz büyüğüz ya ne yaparız vebalinden..vebalinizden... ....................................... ...Aradan bunca sene geçti....Seni mi? Seni aklımdan bir an bile çıkarmadım…Yooo bak o değişti..Artık çocukların resmine bakmıyorum.Çünkü bir yüreğim vardı.O da senin resminde..hayalinde kaldı..Sobaları ...Boşver hiç sevmem..
.JPG){kind=small}
.bmp){kind=small}
